Ze zag eruit als een vriendelijke grootmoeder. Ze speelde personages die op vriendelijke grootmoeders leken. Maar Dame Margaret Rutherford was allesbehalve gewoon.
Ze werd op 11 mei 1892 in Londen geboren en bracht haar hele leven door met het beheersen van de kunst van het heerlijk vreemd zijn. Ze stierf in Chalfont St. Peter, Buckinghamshire, op 22 mei 1972. Tussen die data door werd ze een van de meest herkenbare gezichten in het Britse entertainment.
Haar pad naar het podium verliep niet bepaald lineair. Ze is niet op de toneelschool begonnen. Ze begon in een klaslokaal. Rutherford gaf vijf jaar pianoles. Daarna gaf ze les in de dictie voor drie personen. Zo kwam ze in 1925 terecht op de Old Vic School in Londen. Daar ging ze theater studeren.
Het Londense podium sprak haar snel aan. Begin jaren dertig trad ze regelmatig op. Critici merkten het op. Ze merkten dit op in 1934 toen ze een rol speelde in Henrik Ibsens Master Builder. Maar haar echte doorbraak kwam later. In 1938 speelde ze de onconventionele Miss Bijou Furse in Spring Meeting. Het was een hit.
Ze hield het momentum erin. In 1939 speelde ze Miss Prism in Oscar Wilde’s The Importance of Being Earnest. Ze speelde het zo goed dat ze de rol in 1952 op het scherm herhaalde. Toen kwam Blithe Spirit van Noël Coward in 1941. Ze speelde een fietsmedium. Ze speelde dezelfde rol in de verfilming uit 1945.
Film kwam naar haar toe in 1936. Maar pas veel later werd ze een begrip.
Haar filmografie is een lijst met lieve eigenaardigheden. Ze speelde in Passport to Pimlico in 1949. Ze verscheen in The Mouse on the Moon in 1963. Maar iedereen kent haar vanwege één specifieke rol. Mevrouw Marple.
De detectiveserie van Agatha Christie gaf haar het platform om zichzelf te zijn. Ze speelde de excentrieke speurder in vier films:
* * Moord die ze zei * (1961)
* * Moord in galop * (1963)
* Moord Ahoy (1964)
* * Moord meest smerig * (1964)
Het was niet alleen het speurwerk dat haar overtuigde. Het was haar optreden in The VIPs. Ze speelde de hertogin van Brighton. De rol was onconventioneel. Het optreden was onmiskenbaar. Ze won in 1963 de Academy Award voor beste vrouwelijke bijrol.
De sector heeft kennis genomen van deze onderscheiding. In 1967 werd ze benoemd tot Dame of the British Empire.
Ze was niet alleen een actrice. Ze was een vaste waarde. Opgegroeid door twee tantes die van het theater hielden, heeft ze het theater nooit echt verlaten. Ze werd er alleen maar luider van.