De Environmental Protection Agency (EPA) onder de huidige regering is met ongekende snelheid bezig met het ontmantelen van belangrijke klimaatregelgeving, een stap die volgens juridische experts strategisch getimed is om tijdens de huidige presidentiële ambtsperiode het Hooggerechtshof te bereiken. Volgens persvoorlichter Karoline Leavitt van het Witte Huis zal de EPA binnen iets meer dan een jaar de intrekking van de ‘Endangerment Finding’ – een kritische wetenschappelijke bepaling die federale actie tegen klimaatverandering dwingt – afronden. Dit tijdsbestek is uitzonderlijk snel, aangezien soortgelijke inspanningen van instanties doorgaans minstens drie jaar vergen.
Waarom de haast?
Het versnelde tempo is niet toevallig. De bedoeling lijkt te zijn om juridische uitdagingen teweeg te brengen die voor de conservatieve meerderheid in het Hooggerechtshof zullen terechtkomen terwijl de huidige president in functie blijft. Deze rechtbank, bekend om haar scepsis ten aanzien van federale regelgeving, zou het vermogen van de overheid om de uitstoot van broeikasgassen te reguleren ernstig kunnen beperken.
Deskundigen suggereren dat deze druk niet alleen gaat over het verzwakken van de bestaande regels, maar over het fundamenteel ontmantelen van de regelgevende autoriteit van de federale overheid op milieugebied. “Ze rennen naar de hekken”, zegt Jody Freeman, directeur van het Environmental and Energy Law Program van de Harvard Law School. “Ze willen niet alleen doen wat andere Republikeinse regeringen hebben gedaan, namelijk het verzwakken van de regelgeving. Ze willen de federale overheid uit de regelgeving halen, punt uit.”
Implicaties voor toekomstig klimaatbeleid
Indien succesvol kan deze juridische strategie verstrekkende gevolgen hebben. Een conservatieve uitspraak zou het vermogen van toekomstige regeringen – zelfs die welke prioriteit geven aan klimaatactie – om effectief beleid te implementeren, scherp kunnen beperken. De acties van de EPA zijn niet alleen bedoeld voor onmiddellijke impact, maar ook om juridische precedenten te scheppen die toekomstige beleidsmakers zullen binden.
Deze stap onderstreept een bredere inspanning om de milieuwetgeving te hervormen door middel van rechterlijke tussenkomst, en ervoor te zorgen dat klimaatregelgeving te maken krijgt met aanhoudende en potentieel onoverkomelijke juridische hindernissen. Deze aanpak omzeilt traditionele wetgevingsprocessen en vertrouwt in plaats daarvan op de rechtbanken om beleidsveranderingen op de lange termijn te bewerkstelligen.
De snelle terugdraaiing door de EPA van de Endangerment Finding is een berekende gok, waarbij wordt aangenomen dat het Hooggerechtshof een dereguleringsagenda zal versterken. Als dit lukt, zal het een keerpunt betekenen in het Amerikaanse klimaatbeleid, waardoor de macht van de federale overheid om een van de meest urgente mondiale uitdagingen aan te pakken aanzienlijk wordt beperkt.
