De Artemis II-missie heeft een historische mijlpaal bereikt. De vierkoppige bemanning heeft officieel het maanstelsel betreden en is de eerste keer in meer dan een halve eeuw dat mensen zich zo ver de ruimte in hebben gewaagd. Terwijl ze aan hun zes uur durende maanvlucht beginnen, zijn ze niet alleen maar passagiers; het zijn wetenschappers en pioniers die een zware test uitvoeren op het gebied van het menselijk uithoudingsvermogen en de technologie.
De missietijdlijn: hoe je kunt kijken
De meest kritieke fase van de missie – de maanvlucht – begint om 14.45 uur. EDT op maandag 6 april. Voor degenen die vanaf de aarde volgen: NASA begint zijn live-uitzending om 13.00 uur. EDT via de officiële website en YouTube-kanaal.
De flyby zal naar verwachting verschillende dramatische momenten bevatten:
* De communicatieblack-out: Begint om ongeveer 18:44 uur. EDT, de Orion-capsule zal achter de maan passeren. Gedurende 30 tot 50 minuten zal de bemanning volledig worden afgesloten van radiocontact met de aarde, waardoor ze de meest afgelegen groep mensen in de geschiedenis zullen worden.
* Dichtste nadering: Om ongeveer 19:02 uur. EDT, zal de capsule binnen 4.066 mijl (6.540 km) van het maanoppervlak vliegen. Om dit in perspectief te plaatsen: de Apollo-missies vlogen veel dichterbij: slechts 110 kilometer boven het oppervlak.
* Recordafstand: Kort na hun dichtste nadering, om 19:05 uur. EDT, de bemanning zal de maximale afstand tot de aarde bereiken: 252.757 mijl (406.772 km). Hiermee wordt het vorige record van Apollo 13 uit 1970 met meer dan 6.000 kilometer gebroken.
Onderzoek naar de “donkere kant” van de maan
Een veel voorkomende misvatting is dat de ‘andere kant’ van de maan permanent donker is. In werkelijkheid is de maan getijdenvast verbonden met de aarde, wat betekent dat we altijd maar één kant zien. Beide zijden ontvangen echter zonlicht; de ‘donkere kant’ verwijst eenvoudigweg naar de kant die van onze planeet af is gericht.
In tegenstelling tot de bekende, gladde, donkere vlaktes (bekend als maria ) die zichtbaar zijn vanaf de aarde, is de andere kant een veel ruiger en chaotischer landschap. Het is zwaar bekraterd en mist de grote vulkanische vlaktes aan de nabije kant, wat een rauwe kijk biedt op de eeuwenoude geschiedenis van de asteroïde-inslagen van de maan.
Waarom dit ertoe doet: De laatste keer dat mensen dit landschap met eigen ogen zagen, was tijdens het Apollo-tijdperk (eindigend in 1972). Artemis II biedt een unieke gelegenheid om deze kenmerken onder verschillende lichtomstandigheden waar te nemen; de bemanning zal met name een andere kant zien die voor ongeveer 20% wordt verlicht door de zon.
Wetenschap voorbij de sterren
De Artemis II-missie dient twee verschillende wetenschappelijke doeleinden: het bestuderen van de maan en het bestuderen van de mensen.
1. Maanobservaties
De bemanning fungeert als ogen in de lucht en maakt foto’s met hoge resolutie van geologische kenmerken, lavastromen en kraterranden. Ze zullen ook getuige zijn van een zeldzame totale zonsverduistering vanuit de ruimte, waar de zon, de maan en de Orion-capsule perfect op één lijn staan. Door deze uitlijning kan de bemanning de corona van de zon bestuderen en mogelijk de lichtflitsen waarnemen die worden veroorzaakt door meteorieten die het maanoppervlak raken.
2. Menselijke fysiologie in de diepe ruimte
Omdat dit de eerste missie in decennia is die mensen voorbij de Low Earth Orbit (LEO) brengt, behandelt NASA de bemanning als een levend laboratorium. Ter voorbereiding op toekomstige Mars-missies houden wetenschappers het volgende in de gaten:
* Fysieke gezondheid: Hartgezondheid, spierprestaties, voeding en immuunreacties.
* Neurologische impact: Slaappatronen, stressniveaus, cognitie en zelfs veranderingen in de hersenen en ogen.
* Microbiologie: Hoe de “gemeenschap” van microben die op het menselijk lichaam leven zich in de verre ruimte verplaatst.
De reis naar huis
Deze historische reis is een korte maar intense sprint. Na hun maanvlucht zal de bemanning naar verwachting op zaterdag 11 april landen, wat het einde markeert van een missie die de grenzen van menselijke verkenning opnieuw heeft gedefinieerd.
Conclusie: Artemis II is meer dan een simpele vlucht; het is een cruciale brug tussen het Apollo-tijdperk en de toekomst van bewoning in de diepe ruimte. Door zowel de maanwetenschap als de menselijke biologie te testen, verzamelt NASA de essentiële gegevens die nodig zijn om uiteindelijk mensen naar Mars te sturen.
