Paleontologen hebben een voorheen onbekende soort titanosaurus, een enorme dinosaurus met lange nek, geïdentificeerd uit opmerkelijk goed bewaarde fossielen die zijn ontdekt in het noorden van Patagonië, Argentinië. De nieuwe dinosaurus, genaamd Yeneen houssayi, leefde ongeveer 83 miljoen jaar geleden tijdens het Late Krijt.
Er ontstaat een nieuwe reus
Yeneen houssayi was lid van de Titanosauria, een groep plantenetende dinosauriërs die floreerden op het oude supercontinent Gondwana. De nieuw ontdekte soort was tussen de 10 en 12 meter lang en woog ongeveer 8 tot 10 ton. Wat Yeneen houssayi onderscheidt is zijn verhoudingsgewijs kleine hoofd vergeleken met zijn massieve lichaam – een kenmerk dat werd opgemerkt door Dr. Leonardo Filippi van CONICET en het Museo Municipal Argentino Urquiza.
Fossiele ontdekking: een venster op Krijt-Patagonië
De fossielen zijn opgegraven in de Bajo de la Carpa-formatie, met name in de plaats Cerro Overo-La Invernada in de provincie Neuquén, Argentinië. De overblijfselen omvatten een aanzienlijk deel van het skelet, met zes nekwervels, tien rugwervels samen met ribben, het heiligbeen (heupgebied) en de eerste staartwervel, allemaal intact.
Dit is niet slechts één dinosaurus: paleontologen vonden op de locatie ook bewijs van minstens twee andere sauropoden. Dit omvatte een juveniele Yeneen houssayi en een volwassene die tot een andere, nog te beschrijven soort behoorde. De ontdekking suggereert dat het gebied ooit een bloeiend centrum voor titanosaurussen was.
Evolutionaire relaties en diversificatie
Fylogenetische analyse plaatst Yeneen houssayi binnen de Saltasauroidea-clade, nauw verwant aan Narambuenatitan en Overosaurus. De aanwezigheid van meerdere afstammingslijnen van titanosaurussen – Colossosauria en Saltasauroidea – op dezelfde locatie duidt op een hoge soortendiversiteit tijdens het Santoniaanse tijdperk (ongeveer 84-83,6 miljoen jaar geleden).
“Er wordt nu erkend dat het Cerro Overo-La Invernada-gebied de grootste diversiteit aan titanosaurussen heeft voor het Santonien van het Neuquén-bekken”, merkt Dr. Filippi op. “Dit maakt het een uitzonderlijke locatie om de evolutie van de dinosaurusfauna in die periode te bestuderen.”
Deze bevinding onderstreept dat titanosauriërs geen monolithische groep waren, maar eerder een diverse verzameling soorten die in specifieke regio’s naast elkaar evolueerden. Het relatief complete skelet en de meerdere individuen die bij Cerro Overo-La Invernada zijn gevonden, leveren waardevolle gegevens op om te begrijpen hoe deze enorme wezens in Zuid-Amerika leefden en zich diversifieerden.
Het onderzoek werd op 12 januari 2026 gepubliceerd in het tijdschrift Historical Biology. De ontdekking benadrukt het rijke paleontologische potentieel van Patagonië, Argentinië, en verfijnt ons begrip van de laatste dagen van de dinosauriërs verder.
