De Amerikaanse overheid heeft haar voedingsrichtlijnen bijgewerkt en adviseert Amerikanen hun eiwitinname aanzienlijk te verhogen. De eerdere aanbeveling van 0,8 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht is herzien naar tussen de 1,2 en 1,6 gram per kilogram per dag – een stijging van 50% tot 100%. Voor een persoon van 70 kg betekent dit dat hij dagelijks 84 tot 112 gram eiwit consumeert, vergeleken met de voorheen 56 gram.
Waarom deze verandering?
De redenering achter deze verschuiving blijft onduidelijk, zelfs voor experts. Alice Lichtenstein, voedingswetenschapper aan de Tufts University, verklaarde in een e-mail aan Live Science : “Het is onduidelijk waarom de [Dietary Guidelines for Americans] de aanbeveling met 50% tot 100% hebben verhoogd.” De huidige consumptieniveaus overschrijden al de oude richtlijnen, waarbij uit onderzoeken blijkt dat Amerikaanse volwassenen dagelijks tussen de 1,2 en 1,4 gram per kilogram consumeren. Dit roept vragen op over de reële impact van de nieuwe aanbevelingen.
De rol van eiwitten in het lichaam
Eiwitten zijn essentieel voor het opbouwen en repareren van weefsels, het produceren van enzymen en hormonen en zelfs voor het vervoeren van zuurstof in het bloed. Het lichaam breekt voedingseiwitten af in aminozuren, waarvan er negen essentieel zijn en via de voeding moeten worden verkregen. Eiwitrijke bronnen zijn onder meer vlees, vis, eieren, tofu, bonen en noten.
Activiteitsniveau is belangrijk
Deskundigen zijn het erover eens dat het verhogen van de eiwitinname alleen niet noodzakelijkerwijs ten goede zal komen aan sedentaire personen. De eiwitinname moet aansluiten bij fysieke activiteit; stijgingen in de ene moeten gepaard gaan met stijgingen in de andere. Zoals Lichtenstein opmerkt: “De meeste onderzoeken waarvan ik op de hoogte ben, hebben niet aangetoond dat het verhogen van de eiwitinname boven de huidige aanbevelingen de droge spiermassa vergroot.” Kracht- en duurtraining zijn de sleutel tot het maximaliseren van de voordelen van eiwitten.
Risico’s van overtollig eiwit
Hoewel eiwitten essentieel zijn, kan overmatige consumptie nadelen hebben. Sommige onderzoeken brengen eiwitrijke diëten (meer dan 1,2 tot 2 gram per kg) in verband met verlies van botdichtheid, nierstenen en zelfs een verhoogd risico op een hartaanval of beroerte als gevolg van een onevenwicht aan aminozuren.
Concreet kan een overmatige inname van leucine de werking van de immuuncellen verstoren, terwijl eiwitbronnen met een hoog purinegehalte (zoals rood vlees) jicht en nierproblemen kunnen verergeren. De geregistreerde diëtist-voedingsdeskundige Bridget Cassady merkt op dat een ‘overmatige’ hoeveelheid varieert op basis van individuele factoren zoals leeftijd, gewicht, activiteitenniveau en gezondheidsstatus.
Het vinden van de balans
Een matig hoge eiwitinname (ongeveer 2 gram per kg) is over het algemeen veilig voor gezonde personen als onderdeel van een uitgebalanceerd dieet. De sleutel is om te voorkomen dat andere essentiële voedingsstoffen zoals vezels, gezonde vetten en volle koolhydraten worden verdrongen.
Samenvattend weerspiegelen de bijgewerkte eiwitaanbevelingen een groeiend begrip van de rol ervan in de gezondheid, maar benadrukken ze ook het belang van geïndividualiseerde voeding. Het simpelweg verhogen van de eiwitinname zonder rekening te houden met het activiteitsniveau en de algehele voedingsbalans levert mogelijk geen voordelen op en kan zelfs risico’s met zich meebrengen.
