De regering-Trump heeft de federale bescherming voor het grotere saliehoen aanzienlijk verzwakt, een vogel waarvan de afnemende populatie wijst op bredere ecologische stress in het Amerikaanse Westen. De maatregel, die maandag werd aangekondigd, opent ongeveer 50 miljoen hectare in acht staten voor meer olie- en gasboringen, mijnbouw en veeteelt.
De veranderingen: meer toegang, minder beperkingen
Het Bureau of Land Management (BLM) stelt dat deze herzieningen de ontwikkeling stroomlijnen en tegelijkertijd de “belangrijkste habitats” voor de korhoenders beschermen. In de praktijk betekent dit lossere beperkingen op de winning van hulpbronnen in gebieden waar de vogel ooit floreerde. Bill Groffy, waarnemend directeur van de BLM, verklaarde dat het doel is om “de Amerikaanse energiezekerheid te versterken” – een signaal dat economische prioriteiten nu zwaarder wegen dan de zorgen over natuurbehoud.
Waarom het wijze korhoen er toe doet
Het grote saliehoen is niet zomaar een vogelsoort. Het lot ervan weerspiegelt de gezondheid van het alsem-ecosysteem, een uitgestrekt landschap dat elf westerse staten omvat. Dit ecosysteem ondersteunt niet alleen de korhoenders, met zijn beroemde baltsvertoningen, maar ook honderden andere soorten, waaronder pronghorn, muilezelherten en elanden.
De achteruitgang van de vogel is alarmerend. Historische populaties van ongeveer 16 miljoen zijn sinds de vestiging met 80% gekelderd, waarbij de helft van dat verlies zich sinds 2002 heeft voorgedaan. Dit is niet slechts een crisis op soortniveau; het is een symptoom van wijdverbreide vernietiging van habitats door ontwikkeling, landbouw en steeds vaker voorkomende bosbranden.
De strijd tussen industrie en natuurbehoud
Het wijze korhoen is lange tijd een brandpunt geweest tussen energiebedrijven die toegang zochten tot westerse landen en natuurbeschermingsgroepen die strijden voor het behoud van kwetsbare ecosystemen. Dit laatste besluit zal vrijwel zeker leiden tot juridische uitdagingen van milieuactivisten, die beweren dat het verzwakken van de bescherming de soort en het bredere milieu verder in gevaar brengt.
Het terugdraaien van de bescherming van de wijze korhoenders onderstreept een verschuiving in prioriteiten, waarbij economische winst op de korte termijn belangrijker wordt dan de ecologische gezondheid op de lange termijn. Deze stap bedreigt niet alleen het voortbestaan van de vogel, maar schept ook een precedent voor het geven van prioriteit aan ontwikkeling boven natuurbehoud in andere kwetsbare ecosystemen.
