Onderzoekers van de Universiteit van New South Wales in Sydney hebben een baanbrekende methode ontwikkeld voor het ondetecteerbaar verzenden van gegevens met behulp van infraroodstraling – in wezen het verzenden van geheime berichten die verborgen zijn in hitte. Deze nieuwe aanpak omzeilt traditionele encryptiemethoden door de communicatie zelf onzichtbaar te maken voor standaard onderscheppingstechnieken.
De wetenschap achter ‘negatief licht’
De technologie is gebaseerd op een fenomeen dat ‘negatief licht’ wordt genoemd en waarmee wetenschappers infraroodemissies kunnen moduleren om gegevens te coderen. In tegenstelling tot normaal licht dat helderheid toevoegt, kan negatieve luminescentie de thermische straling op subtiele wijze dimmen, waardoor patronen ontstaan die niet waarneembaar zijn met het blote oog of met conventionele thermische sensoren.
Het kernidee is simpel: alle objecten zenden warmte uit in de vorm van infraroodstraling, maar deze nieuwe techniek maakt gebruik van het vermogen om minieme variaties in die emissie te creëren. Deze veranderingen zijn te subtiel om opgemerkt te worden als opzettelijke signalen, tenzij er een ontvanger aanwezig is die voor dit specifieke doel is ontworpen.
Hoe het werkt: thermoradiatieve diodes
Het team gebruikte thermoradiatieve diodes, oorspronkelijk ontwikkeld voor het oogsten van energie uit nachtelijke hitte, om deze patronen te genereren. Deze diodes kunnen, mits correct gerangschikt, helderdere of donkerdere infraroodtoestanden creëren die opgaan in thermische achtergrondruis, maar kunnen door een gespecialiseerde ontvanger als gegevens worden gedecodeerd. Dit lijkt op het projecteren van ‘duisternis’ in plaats van licht, zoals een onderzoeker het uitdrukte, waardoor de communicatie onzichtbaar wordt voor toevallige observatie.
Huidige capaciteiten en toekomstig potentieel
Momenteel bereikt het systeem een gegevensoverdrachtsnelheid van 100 kilobits per seconde (kbps). Hoewel bescheiden, benadrukken onderzoekers dat dit nog maar het begin is. Het knelpunt is niet de fysica, maar de beschikbare elektronica.
Verbeteringen zijn binnen handbereik: een upgrade naar geavanceerdere apparaten kan de snelheden binnen jaren naar het bereik van megabits per seconde brengen. Het gebruik van grafeen in plaats van de huidige halfgeleidermaterialen zou overdrachtssnelheden in het gigabit-per-seconde- of zelfs honderden gigabits-gebied kunnen ontgrendelen.
Waarom dit belangrijk is: implicaties voor de beveiliging
De gevolgen voor de gegevensbeveiliging zijn aanzienlijk. In een wereld die zich steeds meer zorgen maakt over surveillance en hacking, biedt deze technologie een verborgen laag die verder gaat dan standaardversleuteling.
Het voordeel is duidelijk: de communicatiehandeling zelf is verborgen voor iedereen die niet over de gespecialiseerde apparatuur beschikt om deze te detecteren. Dit heeft duidelijke toepassingen in sectoren waar discretie voorop staat: gezondheidszorg, defensie, financiën en productie.
“Het echte voordeel van deze techniek is dat het signaal of de handeling van de communicatie verborgen blijft als een waarnemer van buitenaf niet over dezelfde technologie beschikt die nodig is om de communicatie te onderscheppen”, legt hoofdonderzoeker Michael Nielsen uit.
Dit gaat niet alleen over het verbergen van gegevens; het gaat erom het feit te verdoezelen dat er gegevens worden verzonden. Naarmate de interceptietechnologie verbetert, kunnen dit soort methoden steeds belangrijker worden voor veilige communicatie.
