Eeuwenoude buiktyfus wordt onbehandelbaar: een groeiende mondiale dreiging

0
10

Buiktyfus, een ziekte die de mensheid al millennia lang plaagt, beleeft een gevaarlijke heropleving als gevolg van de snel evoluerende antibioticaresistentie. Hoewel deze oude ziekteverwekker grotendeels voorkomt in ontwikkelde landen, blijft hij in veel delen van de wereld een kritieke bedreiging voor de volksgezondheid. Recent onderzoek bevestigt dat resistente stammen niet alleen steeds vaker voorkomen, maar ook actief gevoelige bacteriën vervangen, waardoor er minder behandelingsopties beschikbaar zijn.

De opkomst van extreem medicijnresistente (XDR) tyfus

De bacterie Salmonella enterica serovar Typhi (S. Typhi), de veroorzaker van buiktyfus, ontwikkelt resistentie tegen meerdere antibiotica. Een onderzoek uit 2022 waarin bijna 3.500 soorten uit Nepal, Bangladesh, Pakistan en India werden geanalyseerd, bracht een sterke toename van XDR Typhi aan het licht. Deze stammen zijn ongevoelig voor gangbare antibiotica zoals ampicilline, chlooramfenicol en trimethoprim/sulfamethoxazol, en vertonen nu resistentie tegen nieuwere geneesmiddelen zoals fluorochinolonen en cefalosporines van de derde generatie.

Dit is van cruciaal belang omdat antibiotica momenteel de enige effectieve behandeling voor tyfus zijn. Naarmate de resistentie zich verspreidt, worden standaardbehandelingen nutteloos, waardoor het risico op ernstige ziekte en overlijden toeneemt. Onbehandelde tyfus kan in maximaal 20% van de gevallen fataal zijn, waarbij alleen al in 2024 meer dan 13 miljoen gevallen zijn gemeld.

Mondiale verspreiding en urgente zorgen

De verspreiding van XDR Typhi versnelt. Hoewel Zuid-Azië de belangrijkste hotspot blijft, met 70% van de mondiale gevallen, is de bacterie gedetecteerd in Zuidoost-Azië, Oost- en Zuidelijk Afrika, en zelfs in landen als Groot-Brittannië, de VS en Canada.

Wetenschappers identificeerden XDR-stammen voor het eerst in Pakistan in 2016, en in 2019 was het daar het dominante genotype geworden. De snelheid van deze evolutie is alarmerend, zoals opgemerkt door Stanford University-onderzoeker Jason Andrews:

“De snelheid waarmee zeer resistente stammen van S. Typhi de afgelopen jaren zijn ontstaan en verspreid, is een echte reden tot zorg en benadrukt de noodzaak om de preventiemaatregelen dringend uit te breiden, vooral in landen die het grootste risico lopen.”

De laatste verdedigingslinie brokkelt af

Momenteel is azithromycine het enige overgebleven orale antibioticum dat effectief is tegen tyfus. Er duiken nu echter mutaties op die resistentie tegen dit medicijn veroorzaken, waardoor alle orale behandelingsopties dreigen te verdwijnen.

Historisch gezien werden antimicrobiële middelen van de derde generatie, zoals chinolonen en cefalosporines, gebruikt, maar sinds het begin van de jaren 2000 is resistentie tegen deze medicijnen wijdverspreid geworden in regio’s als Bangladesh, India en Nepal.

Preventie: de enige haalbare oplossing

De meest veelbelovende aanpak om toekomstige uitbraken te voorkomen is vaccinatie. Buiktyfusconjugaatvaccins (TCV’s) zijn geprekwalificeerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, en sommige landen, met name Pakistan, hebben al routinematige immunisatieprogramma’s geïmplementeerd. Een onderzoek uit 2021 in India suggereert dat het vaccineren van kinderen in stedelijke gebieden tot 36% van de gevallen en sterfgevallen door tyfus zou kunnen voorkomen.

Het wereldwijd uitbreiden van de toegang tot vaccins is van essentieel belang. Als er niets aan wordt gedaan, kan de verspreiding van XDR Typhi een wijdverbreide gezondheidscrisis veroorzaken, die een weerspiegeling is van de snelle verspreiding van ziektevarianten tijdens de COVID-19-pandemie.

Het eindresultaat

Antibioticaresistentie is wereldwijd een van de belangrijkste doodsoorzaken en overtreft zelfs HIV/AIDS en malaria. De opkomst van onbehandelbare tyfusstammen onderstreept de dringende behoefte aan meer investeringen in de distributie van vaccins en nieuw onderzoek naar antibiotica. De kans om deze dreiging in te dammen komt snel dichterbij, en beslissende actie is van cruciaal belang om een ​​vermijdbare mondiale gezondheidsramp te voorkomen.