Al meer dan tien jaar volgt Google de visie van een slimme bril: draagbare technologie die digitale informatie over de echte wereld heen legt. Na twee mislukte pogingen – de beruchte Google Glass uit 2013 en de herstart van de werkplek uit 2017, die in 2023 werd stopgezet – belooft het bedrijf een derde poging in 2026. De vraag is niet of ze een nieuwe slimme bril zullen uitbrengen, maar waarom eerdere versies flopten en of de nieuwste poging eindelijk zal doorbreken.
Het probleem met vroege slimme brillen: sociale afwijzing
De eerste Google Glass werd op grote schaal bespot, waardoor gebruikers de spottende bijnaam ‘Glassholes’ kregen. Dit ging niet over technologie; het ging over sociale aanvaardbaarheid. Academisch onderzoek, waaronder werk van de Iowa State University, bevestigt dat succesvolle wearables aan twee belangrijke criteria moeten voldoen: ze moeten nuttig zijn en ze mogen de drager niet een ongemakkelijk of opdringerig gevoel geven. De originele Google Glass faalde op beide fronten. Het zag er vreemd uit, zorgde voor zorgen over de privacy (de ingebouwde camera was een belangrijke waarschuwing) en bood niet voldoende overtuigende functionaliteit om op te wegen tegen de sociale kosten van het dragen ervan.
Dit onderstreept een simpele waarheid: mensen zullen geen technologie dragen waarin ze zich schamen om gezien te worden.
De opkomst van discrete wearables: geleerde lessen
De markt voor draagbare technologie is sindsdien veranderd. Het succes hangt nu af van de integratie in accessoires die mensen al omarmen: horloges, ringen, armbanden en ja, brillen. Snapchat’s Spectacles, met hun met camera’s uitgeruste, modieuze frames, lieten zien dat esthetiek ertoe doet. Maar de echte doorbraak kwam van Meta’s samenwerking met Ray-Ban en Oakley. Deze slimme bril, die een designerstijl combineert met functies zoals stemassistenten en geïntegreerde camera’s, heeft stilletjes aan populariteit gewonnen.
Het belangrijkste verschil? Ze zien in de eerste plaats op een normale bril, en op de tweede plaats op slimme apparaten.
De nieuwe aanpak van Google: AI en vormfactor
De strategie van Google voor 2026 draait om twee producten: een ‘AI-bril’ met alleen audio en een bril met geprojecteerde beeldschermen. Het promotiemateriaal suggereert een aanzienlijke nadruk op esthetiek, waarbij afstand wordt genomen van de onhandige, futuristische ontwerpen uit het verleden. Wat nog belangrijker is, is dat het bedrijf de nadruk legt op kunstmatige intelligentie en deze onder de noemer ‘AI-bril’ brengt.
Noch de AI-integratie, noch de displaytechnologie zijn echter nieuw. Meta biedt beide al aan in zijn Ray-Ban-lijn. De kritische vraag is of Google een overtuigend ontwerp kan leveren dat de valkuilen van eerdere versies vermijdt.
Beyond esthetiek: de toekomst van slimme brillen
Innovatie zal zich waarschijnlijk concentreren op drie kerngebieden:
- Reduceren van volume: Slimme brillen eruit laten zien en aanvoelen als gewone brillen blijft de grootste uitdaging.
- Naadloze integratie: Door gebruik te maken van het bestaande ecosysteem van Google (Search, Maps, Gmail) ontstaat er onmiddellijk nut. Stel je voor dat je realtime navigatie over je zicht heen ziet terwijl je door de straat loopt.
- Geavanceerde sensoren: De volgende stap betreft het inbedden van mogelijkheden voor het volgen van de gezondheid (hartslag, lichaamstemperatuur, zelfs hersenactiviteit via EEG) in brillen, mogelijk geïntegreerd met het slimme ringinitiatief van Google.
De reisrichting is duidelijk: slimme brillen moeten wenselijkheid als accessoire prioriteit geven boven functionaliteit.
Het succes van de derde poging van Google zal niet alleen afhangen van de technologie, maar ook van het inzicht dat wearables moeten worden gedragen en niet alleen maar moeten worden tentoongesteld. Als het bedrijf een product kan leveren dat er goed uitziet, natuurlijk aanvoelt en echte waarde biedt, kan het eindelijk de slimme brilpuzzel oplossen.
