Een 230 miljoen jaar oude dinosaurusvoetafdruk, ontdekt in 1958 door een tienerfossielenjager nabij Brisbane, Queensland, is bevestigd als het oudst bekende dinosaurusspoor in Australië. Deze ontdekking duwt de bekende tijdlijn van de aanwezigheid van dinosauriërs op het continent terug, en onthult dat ze veel eerder rondzwierven in wat nu een grote Australische stad is dan eerder werd aangenomen.
De ontdekking en zijn geschiedenis
De 18,5 cm lange voetafdruk werd opgegraven in Petrie’s Quarry, onderdeel van de Aspley Formation, en werd later door verschillende universiteitscollecties verplaatst voordat de betekenis ervan volledig werd erkend. De vindplaats zelf is sindsdien herontwikkeld, waardoor dit fossiel het enige overgebleven dinosaurusbewijs is van de oorspronkelijke locatie.
De voetafdruk bevat drie naar voren gerichte cijfers in een waaiervormige omtrek, kenmerkend voor een tweevoetige dinosaurus. Daarnaast suggereert een lineaire groef een mogelijk staartspoor, hoewel de connectie met de dinosaurus niet definitief kan worden bevestigd zonder aanvullende omringende voetafdrukken.
Wat de voetafdruk onthult
Paleontologen schatten dat de dinosaurus die deze afdruk maakte ongeveer 78 cm hoog was bij de heup en ongeveer 144 kg woog. Op basis van deze afmetingen berekenen wetenschappers een potentiële hardloopsnelheid van maximaal 60 km per uur (37 mph).
De morfologie van de voetafdruk komt nauw overeen met de Evazoum ichnogenus, een soort voetafdruk die geassocieerd wordt met vroege sauropodomorfe dinosaurussen – de voorlopers van de massieve langnekkige dinosaurussen die latere perioden domineerden. De ontdekking is belangrijk omdat er geen skeletresten van dinosaurussen zijn gevonden in de Aspley-formatie, waardoor deze voetafdruk het enige directe fysieke bewijs is van dinosaurussen uit dit tijdperk in de regio.
Waarom dit belangrijk is
Deze ontdekking benadrukt hoe belangrijk sporenfossielen zijn: ze kunnen de aanwezigheid van dinosauriërs onthullen, zelfs als de botten niet overleefd hebben. De voetafdruk werd bewaard in zandsteen die later werd gewonnen voor bouwdoeleinden in Brisbane, wat onderstreept hoe gemakkelijk paleontologisch bewijs verloren kan gaan door stedelijke ontwikkeling. Zonder behoud zou dit hoofdstuk van de natuurlijke historie van Brisbane onbekend zijn gebleven.
De vondst toont ook aan dat belangrijke paleontologische ontdekkingen verborgen kunnen blijven in het volle zicht, zelfs in hoofdsteden. De voetafdruk herinnert ons eraan dat het verhaal van het leven op aarde nog steeds wordt geschreven, spoorfossiel voor spoor.
Het onderzoek werd op 1 februari 2026 gepubliceerd in The Alcheringa, een Australasian Journal of Palaeontology.
