Misja Artemis II osiągnęła historyczny kamień milowy. Czteroosobowa załoga oficjalnie weszła do układu księżycowego, po raz pierwszy od pół wieku ludzie zapuścili się tak daleko w przestrzeń kosmiczną. Rozpoczynając sześciogodzinny lot wokół Księżyca, są nie tylko pasażerami, ale także naukowcami i pionierami przeprowadzającymi ostateczny test ludzkiej wytrzymałości i technologii.
Wykres misji: Jak śledzić lot
Najbardziej krytyczna faza misji, przelot w pobliżu Księżyca, rozpocznie się w poniedziałek, 6 kwietnia o godzinie 14:45. Czas wschodni (EDT). Dla tych, którzy śledzą wydarzenia z Ziemi, NASA rozpocznie transmisję na żywo o 13:00 EDT na swojej oficjalnej stronie internetowej i kanale YouTube.
Oczekuje się, że wiaduktowi będzie towarzyszyć kilka dramatycznych momentów:
* Okres ciszy radiowej: Około 18:44 EDT kapsuła Oriona zniknie za Księżycem. W ciągu 30–50 minut załoga zostanie całkowicie odcięta od kontaktu radiowego z Ziemią, stając się najbardziej odległą w historii grupą ludzi od macierzystej planety.
* Punkt najbliższego podejścia: Około 19:02 EDT kapsuła przeleci zaledwie 6540 km (4066 mil) od powierzchni Księżyca. Dla porównania misje Apollo były znacznie bliżej, zaledwie 113 km (70 mil) nad powierzchnią.
* Rekordowa odległość: Krótko po największym podejściu, o godzinie 19:05 EDT, załoga osiągnie maksymalną odległość od Ziemi: 406 772 km (252 757 mil). Byłoby to pobicie poprzedniego rekordu ustanowionego przez Apollo 13 w 1970 roku o ponad 6600 km (4100 mil).
Odkrywanie „ciemnej strony” Księżyca
Powszechnym błędnym przekonaniem jest to, że „niewidoczna strona” Księżyca jest zawsze ciemna. W rzeczywistości Księżyc jest zblokowany pływowo względem Ziemi, co powoduje, że widzimy tylko jedną jego stronę. Jednak światło słoneczne oświetla obie strony; termin „ciemna strona” odnosi się tylko do tej części, która jest zawsze odwrócona od naszej planety.
W przeciwieństwie do znanych, gładkich, ciemnych równin (maras ) widocznych z Ziemi, druga strona to znacznie ostrzejszy i bardziej chaotyczny krajobraz. Jest usiany kraterami i brakuje mu dużych równin wulkanicznych charakterystycznych dla widocznej strony, reprezentujących nieskazitelny wygląd Księżyca z starożytnej historii, naznaczonego uderzeniami asteroid.
Dlaczego to ma znaczenie: Ostatni raz ludzie widzieli ten krajobraz na własne oczy podczas programu Apollo (który zakończył się w 1972 roku). Artemis II zapewnia wyjątkową okazję do zbadania tych cech w różnych warunkach oświetleniowych – w szczególności załoga zobaczy niewidoczną stronę Księżyca oświetloną przez około 20% słońca.
Nauka poza gwiazdami
Misja Artemis II ma dwa odrębne cele naukowe: eksplorację Księżyca i eksplorację człowieka.
1. Obserwacje Księżyca
Załoga stanie się „oczami w niebie”, wykonując wysokiej rozdzielczości zdjęcia struktur geologicznych, wylewów lawy i kraterów. Będą także świadkami rzadkiego całkowitego zaćmienia Słońca z kosmosu, kiedy kapsuła Słońca, Księżyca i Oriona ustawią się w idealnej linii. Taka pozycja umożliwi załodze zbadanie korony słonecznej i być może dostrzeżenie rozbłysków światła spowodowanych uderzeniami meteorytów w powierzchnię Księżyca.
2. Fizjologia człowieka w kosmosie
Ponieważ jest to pierwsza od dziesięcioleci misja, która ma na celu wyniesienie człowieka poza niską orbitę okołoziemską (LEO), NASA traktuje załogę jak żywe laboratorium. Przygotowując się do przyszłych misji na Marsa, naukowcy monitorują następujące wskaźniki:
* Zdrowie fizyczne: Zdrowie układu krążenia, funkcjonowanie mięśni, odżywianie i odpowiedź immunologiczna.
* Efekty neurologiczne: Wzorce snu, poziom stresu, funkcje poznawcze, a nawet zmiany w funkcjonowaniu mózgu i oczu.
* Mikrobiologia: jak „społeczność” drobnoustrojów żyjących na ciele człowieka zmienia się w warunkach kosmicznych.
Droga do domu
Ta historyczna podróż jest krótkim, ale intensywnym pośpiechem. Po przelocie obok Księżyca załoga ma wylądować w sobotę 11 kwietnia, kończąc misję, która na nowo zdefiniowała granice ludzkiej eksploracji.
Wniosek: Artemis II to nie tylko przelot obok Księżyca; jest to istotny pomost pomiędzy erą Apollo a przyszłością eksploracji głębokiego kosmosu. Testując zarówno naukę o Księżycu, jak i biologię człowieka, NASA gromadzi najważniejsze dane potrzebne do ostatecznego wysłania ludzi na Marsa.
