Nowe badania potwierdzają, że neandertalczycy aktywnie polowali na słonie piłokształtne – ogromne stworzenia, które żyły w Europie ponad 125 000 lat temu. Badanie opublikowane w czasopiśmie Science Advances dostarcza bezpośrednich dowodów na stosowanie zorganizowanych strategii łowieckich, obalając wcześniejsze sugestie, jakoby neandertalczycy żywili się głównie padliną tych gigantycznych zwierząt.
Śledzenie gigantów w czasie
Naukowcy przeanalizowali zęby czterech słoni piłokształtnych (Palaeoloxodon antiquus ) odkrytych na stanowisku Neumark-Nord w Niemczech. Korzystając z analizy izotopów strontu, zrekonstruowali ruchy zwierząt na przestrzeni kilku lat. Wyniki wykazały, że niektóre słonie przebyły do 300 km, zanim zostały zabite, co wskazuje, że nie pochodziły z terenów łowieckich. Ten poziom mobilności jest porównywalny z zachowaniem współczesnych słoni, gdzie samce wędrują po większych obszarach niż samice.
Płeć i wzorce łowieckie
W badaniach określono także płeć słoni: trzy samce i jedna samica. Stwierdzono, że sygnatury izotopowe dwóch samców są niezgodne z lokalnymi skałami, co dodatkowo wspiera ich migracje na duże odległości. Stężenie szczątków w Neumark Nord w połączeniu z danymi izotopowymi sugeruje, że neandertalczycy celowo polowali na słonie, a nie po prostu dopuszczali się przypadkowych zabójstw.
Planowana operacja
„Wszystko wskazuje na zorganizowane polowanie, podczas którego można wziąć udział nawet w tak ogromnych zwierzętach” – stwierdziła dr Elena Armaroli, główna badaczka z Uniwersytetu w Modenie i Reggio Emilia. Sugeruje to, że neandertalczycy posiadali szczegółową wiedzę o tym obszarze, skutecznie współpracowali i starannie planowali swoje polowania. Polowanie na słonie o prostych zębach, które ważyły do 13 ton, wymagałoby wspólnego wysiłku i znacznych umiejętności.
Postępy w paleoproteomice
Badanie stanowi także przełom metodologiczny: po raz pierwszy paleoproteomika została wykorzystana do określenia płci europejskich słoni ortodoksyjnych na podstawie białek zakonserwowanych w szkliwie zębów. Technika ta zapewnia nowe narzędzie do zrozumienia zachowań prehistorycznych zwierząt.
To odkrycie wzmacnia zrozumienie, że neandertalczycy nie byli po prostu oportunistycznymi padlinożercami, ale zdolnymi myśliwymi, którzy strategicznie eksploatowali grubą zwierzynę na dużych obszarach. Umiejętność planowania i przeprowadzania takich polowań pokazuje poziom złożoności poznawczej i społecznej wcześniej niedoceniany w populacjach neandertalczyków.
