Nowo powstała plama słoneczna, oznaczona jako obszar 4366, wyzwoliła w ciągu ostatnich 24 godzin serię potężnych rozbłysków słonecznych, w tym najsilniejszy rozbłysk od lat. Wydarzenie to stwarza możliwość zwiększonej widoczności zorzy na niższych szerokościach geograficznych, chociaż dokładny wpływ pozostaje niepewny.
Szybki wzrost i intensywna aktywność
Plama słoneczna 4366 pojawiła się nagle i szybko powiększyła się, zajmując obecnie w przybliżeniu połowę rozmiaru plamy słonecznej odpowiedzialnej za kataklizmiczne wydarzenie Carringtona w 1859 r., najpotężniejszą burzę geomagnetyczną w historii. Od niedzieli do poniedziałku (1–2 lutego) na tym obszarze wyemitowano ponad 20 rozbłysków, w tym co najmniej 23 rozbłyski klasy M i cztery rozbłyski klasy X, czyli najpotężniejszego typu.
Szczyt nastąpił w niedzielę o 18:57 czasu wschodniego (EST) z rozbłyskiem X8.1, najsilniejszym od października 2024 r., kiedy na Słońcu doszło do rozbłysku X9.0. To natychmiast spowodowało zakłócenia radiowe na południowym Pacyfiku i wyrzuciło masę koronalną (CME) w stronę Ziemi.
Prawie nietrafione, potencjalny wpływ
Centrum Prognoz Pogody Kosmicznej (SWPC) przewiduje, że CMS prawdopodobnie minie Ziemię 5 lutego, ale możliwy jest również przelotny wpływ. Jeśli zostaną połączone, naładowane cząstki mogą powodować jasne zorze polarne, potencjalnie widoczne dalej na południe niż zwykle. Jest to wynik oddziaływania pola magnetycznego Słońca z atmosferą ziemską.
Dlaczego to ma znaczenie: maksimum słoneczne i pogoda kosmiczna
Aktywność słoneczna przebiega w cyklu 11-letnim, osiągając szczyt podczas „maksimum słonecznego”, kiedy bieguny magnetyczne Słońca zamieniają się miejscami. W tym okresie wzrasta częstotliwość i intensywność ognisk. NASA potwierdziła, że osiągnęliśmy maksimum aktywności słonecznej, a wysoka aktywność spodziewana jest do 2026 roku.
Zorze zaobserwowane w maju 2024 r., które sięgały aż do Florydy, wykazały potencjał wystąpienia ekstremalnych zdarzeń. Burza ta została spowodowana długotrwałą plamą słoneczną, która w ciągu swojego życia wytworzyła prawie 1000 rozbłysków.
Intensywne promieniowanie słoneczne może również zakłócać komunikację radiową, systemy GPS, a nawet uszkodzić satelity. Szybki rozwój i niestabilność aktualnej plamy słonecznej powoduje, że prawdopodobne są dalsze emisje, co wymaga ciągłego monitorowania.
Cykle aktywności słonecznej są z góry określone, ale te okresy szczytowej intensywności mogą mieć realne konsekwencje dla technologii i infrastruktury na Ziemi.
Sytuacja jest dynamiczna i SWPC opublikuje dalsze aktualizacje w miarę zbliżania się CMS.
