додому Technologie en wetenschap Techniek en engineering Hoe een zenuwgas het zenuwstelsel verlamt

Hoe een zenuwgas het zenuwstelsel verlamt

0

Het begint met één druppel.

Of het nu op de huid terechtkomt of in de lucht hangt, wachtend om te worden ingeademd, de effecten zijn onmiddellijk en wreed. Het zenuwgas vergiftigt niet alleen het lichaam; het kaapt de communicatielijnen tussen de hersenen en de spieren. Organofosforstoffen bekend als tabun, sarin en Soman werden oorspronkelijk in Duitsland ontwikkeld tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze lagen ongebruikt in opslag terwijl de wereld in vuur en staal brandde. Toen kwam VX. Een nieuwere makelaar. Sterker. Dodelijker.

Tijdens de Koude Oorlog streden de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie om deze wapens in verbazingwekkende hoeveelheden te produceren. Het waren instrumenten van extreme afschrikking. Rustig. Onzichtbaar. Dodelijk. Tegenwoordig verbiedt het Verdrag inzake Chemische Wapens uit 1993 de productie en het gebruik ervan in oorlogsvoering. Maar de fysica van deze chemicaliën geeft niets om verdragen. Eén druppel VX of sarin kan in de bloedbaan worden opgenomen. Het stopt zenuwimpulsen bij stilstand. Het zenuwstelsel is verlamd. De ademhaling stopt. De dood volgt snel.

Waarom werken deze chemicaliën zo goed? Ze interfereren met acetylcholinesterase. Dit enzym is verantwoordelijk voor de afbraak van acetylcholine. Acetylcholine is een chemische boodschapper die de spieren vertelt dat ze moeten samentrekken of ontspannen. Zonder het enzym gaat het signaal door. De spier blokkeert. Het middenrif bevriest. Je verdrinkt in je eigen lichaam.

Leden van AUM Shinrikyo gebruikten Sarin bij een dodelijke aanval op de metro van Tokio in 1995. Het was geen slagveld. Het was spitsuur. Mensen reisden. Toen siste er gas uit de kapotte pakjes. Dan paniek. De aanval toonde aan dat niet-statelijke actoren deze overblijfselen van de Koude Oorlog konden exploiteren. Het is ook bewezen dat een enkele druppel in de bloedbaan kan worden opgenomen bij inademing of bij contact met de huid. Het resultaat is respiratoire insufficiëntie en onmiddellijke dood.

Tabun was de eerste. In het geheim ontwikkeld. Soman volgde. Snelle actie. Foutief. VX is ontworpen om lang mee te gaan. Blijf aan de oppervlakte. Om dagen later te doden. Alle drie zijn organofosforverbindingen. Ze delen een gemeenschappelijke chemische structuur die ze dodelijk maakt. Ze delen een mechanisme dat voorkomt dat je ademt.

De wereld heeft ze verboden. De voorraden zijn vernietigd. Maar de informatie blijft. De chemie blijft. Een enkele druppel VX of Sarin kan in de bloedbaan terechtkomen door inademing of huidcontact. De vraag is niet of de wetenschap werkt. Het gaat erom of we degenen die er gebruik van willen maken, kunnen tegenhouden.

Exit mobile version