Californië heeft een geheim.
Nou, het is niet echt een geheim voor de imkers, die deze dingen hebben zien overleven terwijl al het andere sterft. Maar de wetenschappelijke gemeenschap? Ze zijn verbijsterd.
Zuid-Californië kweekt honingbijen die Varroamijten van zich afschudden als regen op de voorruit. 🐝
Het probleem met de bijen van iedereen
2025 was slecht.
Echt slecht. Imkers meldden dat 62% van de beheerde volken verloren was gegaan. Dat is een bloedbad.
Het schaadt de landbouw, ja, maar het is ook een biologische nachtmerrie. We zien bestuivers instorten onder pesticiden, klimaatchaos, verlies van leefgebied, en dan dit : de Varroamijt
Deze kleine parasiet zit daar niet zomaar.
Het eet.
Het smult van het ‘dikke lichaam’ van de bij. Beschouw dat weefsel als een cocktail van lever, pancreas en het hele immuunsysteem. Wanneer de mijt het afvoert, verhongert de bij intern, wordt zwak en wordt een vector voor virussen.
Misvormde vleugelvirus. Acute bijenverlamming. De mijt injecteert ze rechtstreeks in de bloedbaan.
Grimmig, toch?
Om dit te stoppen, spuiten we chemicaliën. De bijen lijden. De mijten leren dat uiteindelijk ook van zich af te schudden.
We hadden bijna geen opties meer.
De hybride oplossing
Een onderzoek van UC Riverside heeft het script omgedraaid.
Hoofdauteur Genesis Chong-Ech Chavez wilde een gerucht bewijzen.
Imkers zeiden: “Hé, het gaat goed met de lokale bevolking.”
Ze geloofde het pas toen de gegevens dit bevestigden.
Het team volgde tussen 2018 en 2021 236 kolonies (wacht, in het artikel stond 2019-2022). Laten we ons bij de tekst houden: 2019 tot 2022.
Hier is de kicker:
- Commerciële bijen? Worstelend. Hoge mijtentellingen. Voortdurende behandelingsbehoeften.
- California Hybriden? Gemiddeld 68% minder mijten.
Dat is geen foutmarge. Dat is overleven.
Het was vijf keer minder waarschijnlijk dat deze kolonies de drempel bereikten waarop chemische behandeling verplicht werd.
“Ik wilde ze rigoureus testen”, zei Chong-Echavez, terwijl hij op zoek ging naar de reden waarom deze specifieke bijen niet uitstierven zoals hun commerciële neven.
Wie zijn zij?
Dit zijn niet de standaard bijenkorfbijen in de supermarkt.
Ze zijn wild.
Ze leven in bomen in Zuid-Californië en vertegenwoordigen een genetische mix van vier lijnen: Afrikaans, Oost-Europees, West-Europees en Midden-Oosters.
Zij voeren deze veldslagen al tientallen jaren zonder menselijke hulp.
Ze overleefden omdat ze zich aanpasten. Niet omdat we ze in een laboratorium hebben ontworpen.
Omdat het wild wreed en eerlijk is.
De verdediging begint bij de geboorte
Waarom winnen ze?
Het zijn niet alleen volwassen bijen die elkaar verzorgen.
De onderzoekers keken naar de larven. De baby’s.
Varroamijten houden van broedcellen. Ze hebben jonge bijen nodig om zich voort te planten. Daarom plaatste het team van Chong-Echazvez commerciële larven naast hybride larven in het laboratorium om te zien wat de mijten kozen.
De mijten gingen voor de commerciële larven.
Ze negeerden de hybriden.
Vooral toen de larven zeven dagen oud werden.
Dit is meestal de piekinvasietijd. Maar de hybriden? Onaantrekkelijk.
“Dit suggereert dat de resistentie… genetisch in de bijen zelf is ingebouwd,” merkte Chong-Echavez op.
Denk daar eens over na.
Het is geen aangeleerd gedrag.
Het zit in hun DNA. De cellen waar de mijt zich aan wil hechten, zenden vanaf het moment van de bevruchting een ‘Nee, bedankt’ -signaal uit.
Geen magische kogel
Betekent dit dat we de pesticiden gewoon kunnen dumpen en de natuur het stuur kunnen laten overnemen?
Nee.
Wees duidelijk. De Californische hybriden zijn niet immuun.
Mijten zijn er nog steeds. De ziekte is niet verdwenen.
Maar de niveaus blijven beheersbaar zonder de korf te verdrinken in gifstoffen.
Professor Boris Baer herinnerde ons eraan dat de wetenschap vaak achterloopt op de werkelijkheid.
De vragen begonnen met de boeren en hobbyisten die naar hun bijen keken terwijl de academische wereld nog naar microscopen keek.
Dus waar blijven we?
Het onderzoek richt zich nu op genen. Chemicaliën. Gedrag.
Als ze de eigenschappen kunnen vaststellen die deze zeven dagen oude larven onaantrekkelijk maken voor mijten, kunnen ze deze kweken. Of er in ieder geval voor zorgen.
“Misschien duiken er al oplossingen op in het veld”, zegt Chong-Echavez.
We moeten gewoon nederig genoeg zijn om naar ze te kijken.
Er zijn miljarden dollars aan gewassen die afhankelijk zijn van deze insecten. En op dit moment ligt het antwoord misschien niet in een reageerbuisje. Het staat in een eik in SoCal.
