Te lang zitten is dodelijk. Dat is tenminste de beangstigende essentie.
In een grootschalig nieuw onderzoek werd gekeken naar meer dan 91.00 mensen. Een decennium lang. En een harde grens gevonden: langer dan een half uur achter elkaar blijven zitten? Uw risico om te overlijden aan kanker neemt toe. Niet zomaar een beetje. Aanzienlijk.
Het wordt ook erger.
Elk extra uur ononderbroken luieren vergroot het gevaar. 10% meer risico per uur, zeggen ze. Dat klinkt steil. Misschien te steil? Sommige deskundigen krabben zich op het hoofd.
“Het goede nieuws is dat het onderbreken van je zittijd met zoiets simpels als een korte wandeling beschermend kan zijn.”
— Dr. Frederick Ho, Universiteit van Glasgow
Ho leidde het werk. Hij beweert dat lichte beweging ertoe doet. De meeste richtlijnen vertellen je dat je moet zweten, rennen en zware dingen moet tillen. Krachtige dingen. Ho zegt: vergeet de sportschool even. Sta gewoon op. Strijk wat kleding. Was de afwas.
Telt strijken mee? Ja. Het vermindert blijkbaar het risico op overlijden door kanker met 12% als het een uur zitten vervangt. Een half uur lang in een gematigd tempo wandelen? U kijkt naar een risicodaling van 8%. Vijf minuten intensief sporten? Een enorm 22% lager risico.
Wacht, zijn vijf minuten sprinten beter dan een uur rustig wandelen?
Dat deel van de wiskunde lijkt wild. Uit het onderzoek blijkt dat het inruilen van slechts vijf minuten stilte voor vijf minuten intensieve inspanning de grootste winst oplevert. Misschien is het de adrenaline. Misschien is het de manier waarop we dingen meten. Of misschien denken we te veel na over het strijken.
De gegevens waren afkomstig van gadgets die om de pols werden gedragen door vrijwilligers van de Britse Biobank. Twaalf jaar aan gegevens. Dat is robuust. Maar het is observationeel. Ze keken. Ze kwamen niet tussenbeide. Wat betekent dat ze causaliteit niet kunnen bewijzen. Ze zagen zitten en dood samen gebeuren, niet noodzakelijkerwijs door elkaar.
Professor Kevin McConway maakte geen deel uit van het team. Hij vindt de bevindingen interessant. Hij wil ook meer onderzoek zien. Standaard academische voorzichtigheid, waarschijnlijk gerechtvaardigd.
Hier is de realiteit.
Wij zitten de hele dag. We typen, we kijken naar schermen, we bestaan in stoelen. Het is moeilijk om die keten te doorbreken. Elke dertig minuten opstaan voelt ontwrichtend. Onaangenaam zelfs. Maar het alternatief is een stille, slow-motion achteruitgang.
Dr. Ho wil klinische onderzoeken. Hij wil persoonlijk advies. Niet ‘meer sporten’. Maar hoe te bewegen.
Misschien heb je behoefte aan een wandeling. Misschien moet je stofzuigen. Het punt is niet de specifieke beweging. Het stopt de stagnatie.
Je lichaam weet niet dat het 14.00 uur is. Hij denkt dat er op hem wordt gejaagd. Of op de vlucht voor een leeuw. Zitten zegt niets. Beweging vertelt het live.
Dus. Kijk naar de klok. Ben je al een half uur stil?
Waarschijnlijk lees je dit nu.
