додому Technologia i nauka Nauka i badania Jak lód z dwutlenku węgla powoduje sezonowe ciemne plamy na Marsie

Jak lód z dwutlenku węgla powoduje sezonowe ciemne plamy na Marsie

0

Jak misja #ExoMars TGO rejestruje sezonowe zmiany na Marsie

Wiosna na Marsie to nie tylko zmiana kalendarza. To jest zmiana fizyczna. Planeta „budzi się”, a pył osiada w taki sposób, że przed szczytem letnich upałów tworzy się zupełnie nowy krajobraz.

Trace Gas Orbiter (TGO) misji ExoMars ściśle monitoruje te procesy.

Misja, będąca owocem współpracy NASA i ESA, opublikowała dwa dramatyczne zdjęcia podkreślające te sezonowe zmiany. To nie tylko ładne zdjęcia zakurzonego świata. Pokazują dynamiczną reakcję powierzchni Marsa na rosnącą aktywność Słońca. Z wysokiej orbity orbiter może wychwycić szczegóły, których naziemne teleskopy oddalone o 250 milionów kilometrów po prostu nie są w stanie rozróżnić.

Dlaczego to jest ważne? Mars jest najbliższym sąsiadem Ziemi, ale doskonale przypomina o tym, co dzieje się z planetą, gdy traci ona ochronne pole magnetyczne i gęstą atmosferę. Obserwacja tych zmian sezonowych pomaga naukowcom zrozumieć dynamikę atmosfery, przyczyny burz piaskowych oraz interakcję substancji lotnych, takich jak lód wodny, z powierzchnią.

Kamery TGO oferują widok z góry na te procesy. Nowe zdjęcia ujawniają subtelne zmiany albedo (jasności powierzchni). Lekka warstwa kurzu odsłania ciemne obszary, a cięższa warstwa odsłania jasne obszary. Jest to powolny taniec erozji i osadzania się.

Jedno ze zdjęć przedstawia powierzchnię krateru, w której sublimował sezonowy szron, odsłaniając pod spodem ciemną materię. Inny ukazuje pole wydm, na którym zmienił się układ wiatrów i kształt grzbietów piasku. Zmiany te zachodzą w ciągu tygodni, a nie lat.

“Mars nie jest statyczny. Oddycha, porusza się i zmienia wraz z porami roku.”

Dane z TGO mają kluczowe znaczenie dla przyszłych misji. Jeśli chcemy wylądować na Marsie, musimy wiedzieć, kiedy prawdopodobne jest wystąpienie burz piaskowych, jak zmienia się atmosfera na różnych wysokościach i gdzie najprawdopodobniej wystąpi lód wodny. Te wiosenne zdjęcia są częścią układanki.

Spektrometry orbitera analizują również gazy śladowe w atmosferze, takie jak metan. Chociaż zdjęcia pokazują zmiany na powierzchni, instrumenty naukowe szukają oznak aktywności pod powierzchnią. Jeśli udowodni się, że metan jest pochodzenia biologicznego lub geologicznego, może to wskazywać na istnienie życia lub aktywną geologię. Ale to inna historia.

Na razie zdjęcia te pokazują siłę obserwacji orbitalnych. Przypominają nam, że nawet pozornie martwy świat jest pełen zmian. Wiosna na Marsie jest prawdziwa, dzieje się właśnie teraz i została zarejestrowana przez zbudowaną przez nas maszynę i wysłana przez próżnię.

Gdy następnym razem spojrzysz na zdjęcie Marsa, pamiętaj, że nie jest to migawka minionej epoki. To jest aktualne wydarzenie. Planeta, która nieustannie się zmienia i przekształca. Mieliśmy szczęście być świadkami tego procesu.

To zdjęcie pokazuje położenie wydm w pobliżu północnego bieguna Marsa. Podczas surowych zim na powierzchni Marsa gromadzi się cienka warstwa lodu z dwutlenku węgla. Nawet wiosną lód się nie topi. Sublimuje. Oznacza to, że przechodzi ze stanu stałego bezpośrednio do stanu gazowego.

Proces ten zachodzi w nietypowej kolejności. Sublimację rozpoczynamy od dołu do góry. Gaz jest uwięziony pomiędzy piaskiem a pozostałą skorupą lodową. Wreszcie lód pęka. Uwięziony gaz zostaje uwolniony.

Mechanizm sublimacyjny

Oczekuje się, że na Ziemi lód najpierw stopi się w wodę, a następnie zamieni w parę wodną. Na Marsie sytuacja jest inna. Atmosfera jest tak rzadka, że ​​woda w stanie ciekłym nie może istnieć przez dłuższy czas. Dwutlenek węgla zachowuje się inaczej. Osadza się bezpośrednio w postaci szronu. Następnie ponownie zamienia się w gaz, omijając fazę ciekłą.

Najważniejszą rzeczą jest tutaj kierunek ciepła. Światło słoneczne przenika przez przezroczysty lód. Ogrzewa piasek poniżej. Piasek najpierw podgrzewa dno lodu. To wyzwala sublimację od dołu.

Gaz jest uwięziony pomiędzy piaskiem a lodem, dopóki ciśnienie nie przełamie lodu.

Ten oddolny proces nie jest intuicyjny. Zwykle myślimy o lodzie jako o topnieniu od góry do dołu. Jednakże na Marsie źródłem ciepła jest piasek. Gaz nie ma innego kierunku niż w górę. Wypycha lód od dołu.

Nacisk i nagłe rozluźnienie

Gaz gromadzi się w przestrzeniach pomiędzy ziarnami piasku a warstwą lodu. To jak balon nadmuchany pod prześcieradłem. Lód pełni rolę pokrywy. Utrzymuje ciśnienie.

Jeśli ciśnienie będzie zbyt wysokie, lód pęknie. Jest niszczone. Gaz szybko ulatnia się. To wydanie powoduje widoczne zmiany na powierzchni. Rezultatem są widoczne czarne plamy. Wskazują miejsce przebicia gazu.

Ścieżki podążają po najmniejszej linii oporu. Wskazują kierunek przepływu gazu. To nie jest tylko statyczny obraz. Jest to proces dynamiczny. Dzieje się tak każdego roku. Kształtuje krajobraz Marsa.

Dlaczego to jest ważne?

Zrozumienie tego procesu pomoże w mapowaniu Marsa. Wyjaśniamy sezonowe zmiany albedo. Czarne plamy pochłaniają więcej ciepła. Wpływają na lokalne temperatury. Ma to wpływ na ruch pyłu. Burze piaskowe mogą być spowodowane lokalnymi efektami termicznymi.

Mówi nam także o atmosferze. Ilość lodu z dwutlenku węgla jest różna. To zależy od temperatury i ciśnienia. Badając te pęknięcia, uzyskujemy informacje o gęstości atmosfery. Pomaga to ulepszyć modele klimatyczne.

Proces ten jest prosty w teorii. Proces wdrożenia jest złożony. Lód pęka. Wychodzi gaz. Powierzchnia się zmienia. Ten cykl się powtarza. Przypomina nam, że Mars wciąż „żyje”. To nie ma nic wspólnego z biologią. Ale to zależy od pogody. I fizycy. I czas.

Wydmy się poruszają. Lód cofa się. Gaz znajduje ujście. Krajobraz ewoluuje. Powoli. Niewidzialny. Potem nagle. Wiosną na Marsie wszystko to dzieje się w jednej chwili.

Strzał zmienia się w nienazwany krater. Jej wnętrze wypełnione jest widoczną pomarszczoną substancją. Ma konsystencję, która sprawia wrażenie płynnej. Pod spodem może znajdować się mieszanina skał, lodu, szronu i innych resztek gleby, ale one nie tylko tam leżały. Poruszali się.

W warstwach znajdują się wskazówki. Warstwy równoległe wskazują na proces przebiegający w kilku etapach. Materiały nie docierają od razu. Wyciekły, osiadły, a potem być może zmieniły się ponownie.

Dla tych, którzy zastanawiają się nad możliwością istnienia życia lub prostej aktywności geologicznej, oto co jest naprawdę interesujące: te substancje lotne mogą nadal być uwięzione w środku. Lód wodny może czaić się w ciemności, pozostając w cieniu tego krateru i czekając na odkrycie.

Jeśli chcesz być na bieżąco z najnowszymi osiągnięciami nauki i technologii, jednym z najszybszych sposobów jest subskrypcja naszego kanału WhatsApp lub Google News. Platformy te wysyłają aktualizacje bezpośrednio do Ciebie, dzięki czemu nigdy nie przegapisz ważnych przełomów.

To kwestia wygody. Zamiast szukać artykułów kilka godzin po ich opublikowaniu, możesz wyszukiwać informacje w miarę ich pojawiania się. Niezależnie od tego, czy jest to nowy model sztucznej inteligencji, start statku kosmicznego czy badania medyczne, aktywny przepływ informacji ułatwia nadążanie za najnowszymi osiągnięciami.

Exit mobile version