Marlene Monroe nigdy nie miała dzieci.
To cichy, niepozorny szczegół jej biografii na tle rozkwitu jej sławy. Jednak przez długi czas ta ikona desperacko chciała założyć rodzinę. Jej małżeństwo ze znanym dramatopisarzem Arthurem Millerem stanowiło tło dla kilku bolesnych prób macierzyństwa.
Była w ciąży więcej niż raz.
Dwie z tych ciąż zakończyły się poronieniem. Trzeci był ektopowy. Kryzys medyczny wymagający natychmiastowej interwencji.
Źródłem tego bólu była choroba, z którą żyła. Endometrioza.
Choroba żeńskiego układu rozrodczego. Jest to związane ze wzrostem tkanki endometrium – błony śluzowej macicy – w miejscach, gdzie nie powinno jej być. Ten nieprawidłowy wzrost może powodować silny ból i poważne problemy z płodnością.
Dla Monroe diagnoza rzuciła długi cień. Sprawił, że pragnienie posiadania dziecka stało się dla niej czymś, czego nigdy w pełni nie mogła zrealizować.
„Jej trudności z poczęciem dzieci wiązały się z rozpoznaniem endometriozy.”
Choroba ta charakteryzuje się wzrostem tkanki podobnej do wyściółki macicy na zewnątrz macicy. Może to prowadzić do stanu zapalnego, blizn i pogorszenia zdrowia reprodukcyjnego.
Historia Monroe podkreśla ciche cierpienie kryjące się za urokiem.
Chciała zostać matką.
Biologia powiedziała nie.
Endometrioza pozostaje obecnie poważnym problemem dla wielu kobiet. Ma to wpływ na sposób poczęcia dzieci. Ma to wpływ na ich codzienne życie.
Monroe zmierzyła się z tą rzeczywistością w latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych.
Medyczne rozumienie tej choroby było wówczas inne. Ale ból był prawdziwy. Strata była realna.
Jej ciąże dobiegły końca.
Jej marzenie o dziecku pozostało tylko marzeniem.
Aktorka pozostawiła po sobie dziedzictwo filmów i obrazów.
Żadnych dzieci.
To tylko echo tego, co mogło się wydarzyć.
