Het was niet Phebalium nottii. Het was daar verborgen. Meer dan 100 jaar lang keken botanici naar deze felroze struik in het noordoosten van New South Wales en zagen ze de bekende soort die ze al kenden.
Ze hadden het mis.
Onderzoekers van de Universiteit van New England hebben het eindelijk opgelost. Ze noemden het Phebalium banyabza. Een aparte soort. Bedreigd. Beperkt tot een klein stukje van de noordoostkust. De fout is niet alleen academisch; het heeft een eeuw lang geknoeid met gegevens over natuurbehoud.
Hoe de fout begon
Paul Sheringham werkt samen met het ministerie van Klimaatverandering. Hij verzamelde een monster ten noorden van Grafton. Dacht dat het routine was. Nog een nottii waarneming.
Vervolgens ging het monster naar het UNE-herbarium.
Er voelde iets mis. De morfologie kwam niet overeen met het label. Plant ID is de basis voor het redden van de natuur. Als je het verkeerd labelt, schat je de populatieomvang verkeerd in. Je schat de bedreigingen verkeerd in. Je mist de wettelijke bescherming volledig.
Fysieke eigenschappen. DNA-bewijs.
Emeritus hoogleraar Jeremy Bruhl en dr. Ian Telford beschrijven het als prachtig. Nog geen twee meter hoog. Prachtige roze en roestige bloemen van de late winter tot de lente. Mooi is echter niet genoeg voor een nieuwe soort. Je hebt bewijs nodig.
DNA deed het zware werk. Dr. Sangay Dema, destijds promovendus, voerde de moleculaire controles uit. De code zei onderscheidend.
De fysieke details ondersteunden dit.
“Het exemplaar had dichtbehaarde kelken… grotere kelklobben en grotere zaden.” – Dr. Telford
Harde cijfers
Dus hoeveel zijn het er? Niet veel.
Twee locaties. Dat is alles.
- Locatie 1: 466 planten
- Locatie 2: 502 volwassen planten
In totaal minder dan duizend. De bedreigingen zijn erop gestapeld. Te veel vuur. Droogte. Vee. En de ergste? Na verbranding komt het niet uit de grond. Het is afhankelijk van zaden. Als je het elk seizoen verbrandt, wordt de zadenbank nooit bijgevuld. De klok stopt.
Waarom de naam ertoe doet
Banyabba. De naam eert de Bandjalag First Nations-mensen. Door het een naam te geven, wordt het op de kaart gezet voor de wet. Het wordt vermeld als bedreigde soort onder de NSW-wetgeving. Zichtbaarheid drijft beleid.
Prof. Bruhl zegt dat dergelijke samenwerkingen rechtstreeks bijdragen aan overheidsprogramma’s. “Saving our Species” krijgt echte gegevens in plaats van gissingen.
Maar ze stopten niet bij papier.
Tuinbouwers van de Australian National Botanic Gardens hebben de plant vermeerderd. Het zit nu in hun levende collectie. Misschien zetten ze het zelfs in kinderdagverblijven te koop. Als tuinders het legaal kunnen kopen, zullen minder mensen het uit het wild stropen.
De herziening gaat door. Het nottii -complex wordt nog uitgezocht in het herbarium. Wat hebben we nog meer gemist toen we naar de verkeerde plant keken?
DOI: 10.751/telopea22637
Wij hebben deze gevonden. Wat is het volgende? 🌿
